Poznaj rasę kotów Ragamuffin! Sprawdź charakter, wygląd, pielęgnację, zdrowie i cenę łagodnego, puszystego kota idealnego dla rodzin.
Spis treści
- Ragamuffin – pochodzenie i historia rasy
- Wyjątkowy wygląd i cechy fizyczne kota Ragamuffin
- Charakter i osobowość Ragamuffina – łagodny towarzysz rodziny
- Pielęgnacja puszystej sierści Ragamuffina
- Zdrowie i długość życia Ragamuffina – na co zwrócić uwagę
- Cena kota Ragamuffin oraz porady dla przyszłych opiekunów
Ragamuffin – pochodzenie i historia rasy
Kot Ragamuffin to fascynująca rasa o wyjątkowej, choć stosunkowo krótkiej historii, głęboko zakorzenionej w dążeniu hodowców do stworzenia kota o łagodnym usposobieniu, imponującym wyglądzie i wysokiej inteligencji. Początki Ragamuffina sięgają lat 90. XX wieku w Stanach Zjednoczonych, gdzie grupa hodowców postanowiła wyodrębnić tę rasę z już istniejących linii kotów Ragdoll. Ragdoll uznawany był za rasę „matczyną” dla Ragamuffina, ale charakterystyczne cechy Ragamuffina rozwinęły się w wyniku dalszych krzyżówek i starannej selekcji. Nazwa „Ragamuffin” została wybrana przez samych hodowców jako wyraz nowego początku i chęci podkreślenia odrębności tych kotów od ich przodków. Sam termin „ragamuffin” w języku angielskim oznacza „obdartus”, „łobuziak”, jednak koty te w żaden sposób nie zasługują na takie określenie – przeciwnie, są to przyjazne, majestatyczne, łagodne olbrzymy o wielkim sercu.
Ragamuffin wywodzi się bezpośrednio ze wspomnianych kotów Ragdoll, które zostały po raz pierwszy wyhodowane w Kalifornii w latach 60. XX wieku przez Ann Baker. W późniejszym etapie część hodowców z powodu ścisłych i niekiedy kontrowersyjnych zasad hodowlanych narzuconych przez Baker, postanowiła skierować się własną drogą, rozwijając nową linię pod nazwą Ragamuffin. Do uzyskania charakterystycznego wyglądu i temperamentu Ragamuffina wprowadzono krew innych ras – między innymi Persów, Himalajów oraz domowych kotów długowłosych, starannie kontrolując, by zachować ich wyjątkowy, przymilny charakter i puszystą sierść. Początkowo nowo powstała rasa napotykała trudności z oficjalnym uznaniem – niektóre federacje długo nie chciały zaakceptować jej istnienia lub domagały się spełnienia surowych norm rodowodowych. Przełom nastąpił pod koniec lat 90. i na początku XXI wieku, kiedy TICA (The International Cat Association) oraz inne organizacje stopniowo zaczynały uznawać Ragamuffina jako osobną rasę, odgraniczającą się od Ragdolla zarówno pod względem wyglądu, jak i cech psychicznych. Współcześnie Ragamuffiny zyskują popularność nie tylko w USA, ale także w Europie, w tym także w Polsce, gdzie coraz więcej hodowców stawia na psy-chicznie zrównoważone i przyjacielskie koty tej rasy, idealnych zarówno do życia w rodzinie z dziećmi, jak i dla osób starszych czy singli. Warto podkreślić, że historia Ragamuffina jest dowodem na to, jak pasja i wizja mogą doprowadzić do powstania zwierząt zachwycających nie tylko wyglądem, ale przede wszystkim charakterem, na stałe wpisujących się w pejzaż kocich ras świata.
Wyjątkowy wygląd i cechy fizyczne kota Ragamuffin
Kot Ragamuffin należy do grupy tzw. „łagodnych olbrzymów” i wyróżnia się niepowtarzalnym, przyciągającym wzrok wyglądem, który wzbudza zachwyt zarówno wśród miłośników kotów, jak i osób po raz pierwszy spotykających tę rasę. Pierwszą cechą rzucającą się w oczy jest masywna, muskularna sylwetka, dobrze zbudowana i solidna, a przy tym harmonijna. Dorosłe koty Ragamuffin osiągają imponujące rozmiary – samce mogą ważyć nawet od 6 do 10 kg, a samice zazwyczaj 4–8 kg, jednak to nie tylko waga decyduje o ich majestatycznym wyglądzie, lecz także proporcjonalnie szeroka klatka piersiowa, masywne barki i solidne, niewysokie, lecz mocne łapy zakończone zaokrąglonymi stopami. Ogon Ragamuffina jest długi, bardzo puszysty, przypomina pióropusz i zwykle zwisa swobodnie lub jest układany w eleganckim łuku, co dodaje kotu królewskiego uroku. Głowa jest szeroka, zaokrąglona na czubku, z wyraźnie zaznaczonymi policzkami, które potęgują wrażenie sympatycznej „buzi”. Charakterystyczne u ragamuffina są duże, wyraziste oczy w kształcie migdałów, osadzone szeroko i głęboko; można spotkać je w rozmaitych kolorach – od głębokiej zieleni, przez złote i bursztynowe, po intensywnie niebieskie lub rzadkie, dwukolorowe tęczówki. Uszy stosunkowo niewielkie, lekko zaokrąglone na końcach, szeroko rozstawione i często z delikatnymi pędzelkami na końcach nadającymi kotu wyraz łagodności oraz czujności. Wszystko to sprawia, że Ragamuffin prezentuje się jako kot poważny, imponujący, a zarazem niezwykle przyjazny i ujmujący wyglądem.
Jedną z najbardziej rozpoznawalnych cech fizycznych ragamuffina jest jego wyjątkowo gęsta, półdługa sierść o jedwabistej teksturze. Futro nie przylega do ciała, lecz swobodnie opływa sylwetkę, tworząc puszysty, miękki kołnierz wokół szyi oraz wyraźnie zaznaczone portki na tylnych łapach. Włos okrywowy jest delikatny, ale gęsty podszerstek sprawia, że kot wydaje się jeszcze większy. Sierść ragamuffina nie kołtuni się tak łatwo, jak u wielu innych kotów długowłosych, ale wymaga systematycznej pielęgnacji, by zachować swój blask. Ragamuffiny występują w niemal wszystkich wariantach kolorystycznych i wzorach umaszczenia – zarówno jednolite (np. czarne, białe, czekoladowe, kremowe), jak i pręgowane, szylkretowe, z białymi znaczeniami lub classic, a także w typie colorpoint, choć bez ograniczeń typowych dla rasi Ragdoll. Dzięki tak bogatej palecie barw, każdy ragamuffin jest egzemplarzem unikalnym pod względem wyglądu. Rasa ta dojrzewa powoli – pełną dojrzałość zarówno fizyczną, jak i charakterologiczną, osiągają między 3. a 5. rokiem życia, przez co ich rozmiary oraz ostateczny wygląd potrafią być dla opiekunów zaskoczeniem. Kościec i umięśnienie rozwijają się długo i równomiernie, co wpływa na zdrowie, długowieczność oraz wytrzymałość tych kotów. Ragamuffiny uchodzą za koty nie tylko piękne, lecz także funkcjonalne – ich budowa ciała sprzyja zarówno spokojnemu trybowi życia na domowej kanapie, jak i aktywności w czasie zabawy. Wyjątkowe połączenie masywności, proporcji oraz intrygującej urody sprawia, że Ragamuffin to kot rzucający wyzwanie niejednemu stereotypowi dotyczącymi kotów rasowych – zarówno ze względu na nietuzinkowy wygląd, jak i fizyczne predyspozycje.
Charakter i osobowość Ragamuffina – łagodny towarzysz rodziny
Kot Ragamuffin to prawdziwy ideał wśród kotów domowych – rasa ta słynie z wyjątkowego, łagodnego charakteru, który zaskarbił jej sympatię rodzin, seniorów oraz wszystkich miłośników zwierząt domowych poszukujących wiernego, odprężającego kompana. Ragamuffin jest kotem nacechowanym dużą cierpliwością oraz stabilnymi emocjami; rzadko reaguje impulsywnie czy agresywnie, nawet w nowych lub stresujących sytuacjach. Wyróżnia się ufnością wobec ludzi – bardzo szybko nawiązuje silne więzi ze swoją rodziną i odnajduje się niemal natychmiast w nowym domu. Jest kotem wybitnie prospołecznym: nie tylko toleruje, ale wręcz uwielbia obecność dzieci, wykazując przy tym niezwykle delikatne podejście do najmłodszych członków rodziny. Dzięki swojej wyrozumiałości i pełnemu szacunku podejściu Ragamuffin jest znany jako „kocia niania” – cierpliwie znosi głośniejsze zabawy czy niezdarny dotyk, a przy tym nigdy nie traci kontroli nad swoim zachowaniem. To cecha, która stanowczo odróżnia tę rasę od innych, bardziej niezależnych kotów domowych. Ponadto Ragamuffiny znakomicie dogadują się z innymi zwierzętami domowymi, w tym z psami oraz przedstawicielami własnego gatunku. Ich łagodna natura sprawia, że rzadko dochodzi do rywalizacji czy konfliktów – Ragamuffin woli wycofać się z sytuacji stresowej niż wywoływać spór. Często aktywnie współuczestniczy w życiu domowym – obserwuje z oddaniem swoich opiekunów, podąża za nimi z pokoju do pokoju, a nawet kładzie się w pobliżu, gdy ci odpoczywają lub pracują. Stanowi to idealny wybór dla osób starszych, żyjących samotnie, które potrzebują obecności wiernego, spokojnego zwierzęcia dającego poczucie bliskości.
Inteligencja Ragamuffina, połączona z jego łagodnym charakterem, sprawia, że łatwo się uczy i z zaskakującą łatwością przyswaja domowe zasady współżycia. Kociaki tej rasy są wyjątkowo pojętne – szybko uczą się korzystania z kuwety, drapaka czy akceptowalnych miejsc do odpoczynku. Dzięki dużej gotowości do współpracy nadaje się również do podstawowego treningu, na przykład chodzenia na smyczy, reagowania na imię lub wykonywania prostych poleceń. Ragamuffin nie jest typem kota, który dominuje czy narzuca swoją wolę – raczej dopasowuje się do rytmu życia swojej rodziny, jest elastyczny i cierpliwy. Uwielbia być głaskany, często przychodzi na kolana nawet do nieznajomych, a kontakt fizyczny, taki jak przytulanie, jest dla niego naturalną potrzebą. Długie, leniwe popołudnia spędzone na kolanach czy w objęciach opiekunów to jego żywioł, ale gdy wyczuje chęć do zabawy – z zaangażowaniem włącza się do rodzinnych harców, zwłaszcza tych z dziećmi. Warto wiedzieć, że Ragamuffiny potrafią wyczuwać nastrój domowników – są wyjątkowo empatyczne, często reagują na smutek lub stres swojej rodziny i okazują wsparcie swoim milczącym, spokojnym towarzystwem. Zdolność do nawiązywania głębokiej więzi emocjonalnej sprawia, że kot tej rasy może źle znosić długie godziny samotności; nie jest to zwierzę nadające się do wielogodzinnej samotności, dlatego najlepiej odnajdzie się w środowiskach, gdzie towarzystwo człowieka jest niemal stałe. Ragamuffiny z łatwością adaptują się do nowych wyzwań – nie straszne im przeprowadzki czy zmiana domowników, jeśli tylko zapewni im się poczucie bezpieczeństwa i stabilny rytm dnia. Wyróżnia je także komunikatywność: mimo łagodności są to koty rozmowne, potrafią komunikować swoje potrzeby za pomocą dźwięków, subtelnych gestów oraz spojrzeń. Ich niebywała cierpliwość oraz gotowość do bliskości sprawiają, że są wręcz stworzone do bycia czułym, spokojnym i lojalnym członkiem rodziny, który przez lata wnosi harmonię i ukojenie do domowego ogniska.
Pielęgnacja puszystej sierści Ragamuffina
Pielęgnacja puszystej sierści Ragamuffina stanowi kluczowy aspekt opieki nad tą wyjątkową rasą, która urzeka swoim efektownym, półdługim futrem. Chociaż sierść Ragamuffina nie posiada typowego podszerstka, dzięki czemu jest mniej podatna na filcowanie niż u wielu innych długowłosych kotów, jej gęstość i długość wymagają regularnej uwagi, aby zachować miękkość, zdrowy blask oraz uniknąć powstawania kołtunów. Koty tej rasy mają włosie o jedwabistej, delikatnej strukturze, które może lekko falować, jednak najczęściej jest proste i gładko opadające na ciele. Systematyczne szczotkowanie jest podstawą pielęgnacji – najlepiej wykonywać je przynajmniej 2-3 razy w tygodniu, choć w okresie linienia oraz u bardzo puchatych osobników warto robić to nawet codziennie. Regularne szczotkowanie zapobiega nie tylko tworzeniu się kołtunów, które mogą prowadzić do podrażnień skóry i dyskomfortu zwierzęcia, ale także usuwa martwy włos i ogranicza ilość sierści zostawianej w domu. Do pielęgnacji najlepiej sprawdzą się miękkie szczotki typu „slicker”, grzebienie o szerokich i drobnych zębach oraz szczotki z naturalnego włosia, które delikatnie rozdzielą i wygładzą futro. Ważne jest, by podczas czesania zwracać szczególną uwagę na obszary za uszami, pod pachami, na brzuchu i w okolicach ogona, gdzie sierść jest najdelikatniejsza i najszybciej się plącze. Warto budować pozytywne skojarzenia z zabiegami pielęgnacyjnymi już od kocięcia, nagradzając kota podczas czesania i czyniąc tę czynność elementem codziennej rutyny – Ragamuffiny z natury są ufne i lubią kontakt z człowiekiem, dlatego z reguły bez problemu akceptują pielęgnację. Rutynowe dbanie o futro nie tylko wspiera zdrowie i wygląd kota, ale także zacieśnia więzi pomiędzy opiekunem a zwierzakiem.
Oprócz szczotkowania istotnym elementem pielęgnacji sierści Ragamuffina jest okresowa kąpiel, choć nie jest ona wymagana bardzo często i zależy od indywidualnych potrzeb oraz stanu futra. Większość kotów tej rasy nie brudzi się intensywnie, jednak kąpiel może okazać się niezbędna, gdy Ragamuffin wejdzie w substancję trudną do wyczesania lub zacznie intensywnie linieć, co ułatwi pozbycie się nadmiaru martwego włosa. Do kąpieli należy używać wyłącznie specjalistycznych, delikatnych szamponów dla kotów długowłosych, które zabezpieczą strukturę sierści przed przesuszeniem i jej plątaniem, a po kąpieli futro powinno być dokładnie wysuszone najlepiej za pomocą ręcznika oraz delikatnie rozczesywane, aby uniknąć powstawania kołtunów. Regularna obserwacja skóry podczas pielęgnacji pozwala zauważyć oznaki podrażnienia, suchości lub pasożytów, co umożliwia szybkie reagowanie i konsultację z lekarzem weterynarii w razie potrzeby. W ramach kompleksowej pielęgnacji Ragamuffina warto zwracać uwagę także na inne aspekty – kontrolę uszu (które u tej rasy są częściowo pokryte dłuższym futrem), przycinanie pazurów oraz przemywanie kącików oczu, zwłaszcza u osobników z jasną sierścią, gdzie mogą powstawać zacieki. Podsumowując, właściwa pielęgnacja puszystego futra Ragamuffina opiera się na systematyczności, delikatności oraz pozytywnej relacji z kotem, dzięki czemu nawet tak imponująca szata nie będzie sprawiała problemów w codziennej opiece i pozwoli zachować kota w doskonałym stanie zdrowia i urody przez wiele lat.
Zdrowie i długość życia Ragamuffina – na co zwrócić uwagę
Ragamuffin to rasa, która uchodzi za jedną z bardziej odpornych na choroby wśród kotów rasowych, jednak jak każdy kot posiada swoje specyficzne predyspozycje zdrowotne, które warto mieć na uwadze przy decyzji o adopcji lub kupnie przedstawiciela tej rasy. Długość życia Ragamuffinów uznaje się za ponadprzeciętną – wiele osobników dożywa nawet 14–18 lat, co jest możliwe dzięki solidnej, zdrowej genetyce, zachowanej przez rozsądnych hodowców. Kluczowe znaczenie dla długowieczności i dobrego samopoczucia Ragamuffina ma prowadzenie zdrowego, zbilansowanego stylu życia już od kocięcia. Odpowiednia dieta oparta na wysokiej jakości karmie, bogata w białko i niezależnie od formy – mokrej czy suchej – niepowinna zawierać zbędnych wzmacniaczy smaku, sztucznych barwników ani dużej ilości węglowodanów. Tak skonstruowane żywienie pozytywnie wpływa na kondycję sierści, masę mięśniową i ogólną odporność zwierzęcia. Regularna aktywność fizyczna, którą Ragamuffiny w naturalny sposób lubią dzięki swojej ciekawości i łagodnemu charakterowi, zapobiega otyłości – jednej z niewielu typowych dolegliwości tej rasy. Zbyt duża masa ciała nie tylko skraca życie kota, ale naraża na poważne choroby metaboliczne, problemy ze stawami czy układem krążenia. Zapewnienie Ragamuffinowi nie tylko codziennych pieszczot, ale także zabawek do stymulowania ruchu, kocich drapaków czy wysoko zawieszonych półek do wspinaczki pozwala utrzymać go w dobrej formie przez wiele lat. Nie bez znaczenia pozostaje także unikanie stresu – Ragamuffiny silnie przywiązują się do opiekunów, dlatego ich dobrostan zależy od poczucia bezpieczeństwa, stabilizacji, a także regularnych rytuałów dnia codziennego.
Jeśli chodzi o problemy zdrowotne, Ragamuffiny mogą być podatne na niektóre choroby, które bywają dziedziczone. Pomimo wspomnianej odporności rasy, konieczne jest świadome podejście do wyboru renomowanej hodowli – odpowiedzialni hodowcy badają dorosłe koty pod kątem wad genetycznych, eliminując z linii rozrodczych osobniki obciążone chorobami. Wśród schorzeń, na które warto zwrócić uwagę, należy wymienić kardiomiopatię przerostową (HCM), która jest stosunkowo powszechna u większych ras kotów, takich jak Ragamuffin. Choroba ta polega na pogrubieniu mięśnia sercowego, co prowadzi do problemów z układem krążenia i może być śmiertelne, jeśli nie zostanie odpowiednio wcześnie wykryte. Regularne badania, w tym USG serca oraz EKG, są zalecane szczególnie u starszych kotów lub tych pochodzących z linii, w których wcześniej diagnozowano HCM. Kolejnym zagrożeniem jest policystowatość nerek (PKD), znana również u Persów – rasy biorącej udział w kształtowaniu linii Ragamuffina. PKD prowadzi do powstawania torbieli w nerkach, które stopniowo ograniczają funkcjonowanie tego narządu. Testowanie miotu i rodziców pod kątem tej choroby pozwala ograniczyć ryzyko jej wystąpienia u Twojego pupila. Do rzadziej spotykanych, ale nadal obecnych u Ragamuffinów problemów należą zaburzenia metaboliczne, wady oczu oraz alergie skórne – te ostatnie najczęściej związane są z nieodpowiednią dietą, obecnością pasożytów lub czynnikami środowiskowymi. W profilaktyce kluczowe znaczenie mają coroczne wizyty u lekarza weterynarii, szczepienia, odrobaczanie, a także kontrola uzębienia i stanu jamy ustnej, ponieważ niewłaściwa higiena może prowadzić do stanów zapalnych i chorób przyzębia, które wpływają na ogólną odporność Ragamuffina. Wreszcie, jako że koty tej rasy wolno dojrzewają, do 3.-5. roku życia, należy uzbroić się w cierpliwość i zapewnić im odpowiednie wsparcie na każdym etapie rozwoju, regularnie kontrolować masę ciała oraz dostosowywać dietę i poziom aktywności do indywidualnych potrzeb zwierzęcia. Właściwa opieka weterynaryjna, dbałość o czystość środowiska i rutynowe zabiegi pielęgnacyjne pozwalają nie tylko przedłużyć życie Ragamuffina, ale przede wszystkim zachować jego wysoką jakość i zapewnić kotu zdrowie oraz radość z codziennego życia u boku opiekuna.
Cena kota Ragamuffin oraz porady dla przyszłych opiekunów
Kot Ragamuffin, ze względu na swoją wyjątkowość, łagodny charakter oraz rzadkość w Polsce, jest uznawany za jednego z droższych kotów rasowych. Cena kocięcia tej rasy z renomowanej hodowli waha się zazwyczaj od 4500 do nawet 8000 złotych, a czasem i więcej, jeśli mowa o kotach z przeznaczeniem na wystawę lub do dalszej hodowli. Na końcowy koszt wpływa szereg czynników, wśród których najważniejsze to: renoma hodowli, rodowód i międzynarodowe sukcesy rodziców, jakość oraz unikalność umaszczenia, a także status kota (zwierzę domowe, wystawowe czy hodowlane). Odpowiedzialne i etyczne hodowle inwestują w szeroko zakrojoną opiekę weterynaryjną, badania genetyczne pod kątem chorób dziedzicznych, szczepienia, odrobaczenia, wysokiej jakości karmę oraz odpowiednie warunki socjalizacji kociąt. Warto pamiętać, że zakup kota z przypadkowego źródła, na przykład ogłoszenia internetowego, po znacznie niższej cenie, niesie ze sobą poważne ryzyka – od braku rodowodu, przez niedbałość o stan zdrowia, aż po problemy z wychowaniem takiego zwierzęcia. Formalny rodowód gwarantuje nie tylko rasowość kota, ale także daje pewność co do jego stanu zdrowia i predyspozycji charakterologicznych, co w przypadku Ragamuffina, znanego z wyjątkowej łagodności, jest szczególnie istotne. Poza ceną samego kota, przyszli opiekunowie powinni przygotować się na dodatkowe wydatki związane z jego utrzymaniem: wysokiej jakości karma bezzbożowa, regularna opieka weterynaryjna, akcesoria do pielęgnacji sierści, drapaki czy zabawki wspierające aktywność fizyczną i intelektualną. Roczne koszty opieki nad Ragamuffinem mogą wynieść nawet kilka tysięcy złotych, zwłaszcza jeśli właściciel stawia na zdrową dietę, regularne szczepienia i profilaktykę zdrowotną oraz zakup akcesoriów dopasowanych do rozmiarów tego „łagodnego olbrzyma”. Warto zatem dokładnie przemyśleć decyzję o zakupie tej rasy – nie tylko pod kątem inwestycji finansowej, ale także chęci zapewnienia odpowiednich warunków i opieki na długie lata.
Nabycie kota Ragamuffin to nie tylko wydatek, ale również duża odpowiedzialność. Już na etapie wyboru hodowli warto przeprowadzić szczegółowy research – porozmawiać z kilkoma hodowcami, odwiedzić miejsce odchowu kociąt, zapoznać się z warunkami socjalizacji i zapytać o dokumenty potwierdzające badania genetyczne, wyniki testów na choroby dziedziczne i przebieg profilaktyki zdrowotnej. Dobra hodowla powinna chętnie udzielać szczegółowych informacji o rodzicach miotu, ich charakterze i zdrowiu, jak również pozwolić na kontakt z kociętami przed podjęciem ostatecznej decyzji. Istotne jest też, by przyszły opiekun uwzględnił specyfikę tej rasy w codziennym życiu – Ragamuffiny są wyjątkowo towarzyskie i źle znoszą długą samotność, więc nie nadają się dla osób spędzających większość dnia poza domem. Te koty wymagają nie tylko regularnej pielęgnacji futra i kontroli zdrowia, lecz także sporego zaangażowania emocjonalnego. Zaleca się poświęcanie czasu na zabawę, interaktywne gry i pieszczoty, które pozwolą kotu rozwinąć pewność siebie i zaspokoić potrzebę bliskości. Ze względu na predyspozycje do nadwagi, konieczna jest także kontrola ilości i jakości podawanego pokarmu oraz zapewnienie aktywności fizycznej poprzez zabawki zajmujące (np. interaktywne piłki, wędki czy tunele). Dla bezpieczeństwa warto zabezpieczyć okna, balkon lub ogród w sposób umożliwiający kotu eksplorację bez ryzyka ucieczki. Niezwykle ważne jest wprowadzenie rutynowych wizyt u weterynarza – minimum raz do roku, z badaniami profilaktycznymi krwi, kontroli stanu jamy ustnej i szczegółowego badania serca oraz nerek. Opiekun powinien także wcześnie rozpocząć naukę pielęgnacji i budowanie pozytywnych skojarzeń z zabiegami pielęgnacyjnymi, aby Ragamuffin kojarzył je z przyjemnością, a nie stresem. Warto zainwestować w odpowiednie szczotki, szampony oraz naturalne środki pielęgnacyjne przeznaczone dla kotów długowłosych. Przyszli opiekunowie Ragamuffina muszą być przygotowani na długoletnią i pełną zaangażowania relację z kotem, którego potrzeby emocjonalne często porównywane są do psich – kot tej rasy potrafi podążać za opiekunem krok w krok, angażować się w codzienne czynności domowe i oczekiwać bliskiej, bezpośredniej więzi ze „swoim człowiekiem”. Uwzględnienie wszystkich tych czynników sprawia, że Ragamuffin stanie się nie tylko ozdobą domu, ale przede wszystkim lojalnym przyjacielem na wiele lat.
Podsumowanie
Kot Ragamuffin to doskonały wybór dla osób poszukujących puszystego, łagodnego i towarzyskiego przyjaciela rodziny. Zachwyca nie tylko wyjątkowym wyglądem i imponującą sylwetką, ale przede wszystkim przyjaznym, „misiowatym” charakterem. Właściwa pielęgnacja sierści, regularne dbanie o zdrowie oraz świadomość kosztów utrzymania sprawią, że Ragamuffin odwdzięczy się długim, szczęśliwym życiem u boku troskliwego opiekuna. To rasa uznawana za łagodnego olbrzyma, która idealnie odnajduje się w domu z dziećmi i innymi zwierzętami.